Emoties en gevoelens

Inleiding
“Ach”, zei iemand eens tegen mij. “Waarom een pagina besteden over emoties en gevoelens?
Die heeft toch iedereen?” Ja, ieder levend wezen heeft emoties en gevoelen, maar het blijkt dat chronische(pijn)patiënten
waaronder ook fibromyalgie (FM) toebehoort sterker naar voren komen.
Een gezond mens heeft hele andere emoties en gevoelens. Gezonde mensen kennen ook de
emoties en gevoelens van stress, boosheid, verdriet enzovoort, maar de zieke mens heeft (soms)
totaal andere emoties. Wat te denken van fases waarin met komt te zitten zoals ontkenning, erkenning, verdriet, boosheid,
enzovoort tot aan het belangrijke punt acceptatie. Acceptatie vind ik op zich al niet zo’n goed woord.
Ik noem het liever een plaats in je leven geven. Maar eer je zover bent, gaat er een lange tijd overheen.
Het is een tijd van ontkenning, ongeloof, boosheid, verdriet, vragen, machteloosheid, hulpeloosheid, onbegrip,
twijfel en onzekerheid, wantrouwen, isolement, somber en neerslachtig zijn, rouw en droefheid, schuld en schaamte.
Na een lange ‘wandeling’ door je leven kom je vanzelf terecht bij zelfvertrouwen, strijdlustig, overwinning en kracht, zekerheid.
Je bent rustiger geworden en kan alles na een tijd weer relativeren.
Daarom is het belangrijk dat eens over deze emoties en gevoelens wordt gesproken.

Ontkenningsfase
Als je de diagnose FM hoort dan wil je of kan je het niet geloven dat jou dit is overkomen omdat je al zoveel ziekenhuizen,
artsen en specialisten hebt bezocht om te weten te komen wat je nu eigenlijk mankeert.
Je zegt eerst als je bij de arts komt dat je wat bent overwerkt, een beetje depressief bent en dat je altijd maar doorgaat
en van geen ophouden weet. Dan komen de vele vragen waarop sommige vragen geen antwoord te krijgen of te vinden is.
Logisch, er zijn vragen. Deze vragen zijn ook nodig om alles te verwerken en uit die ontkenningsfase te komen.
Dat noem ik de VERWERKINGSFASE.
De verwerkingsfase komt in een leven van een chronische(pijn)patiënt regelmatig voor omdat hij telkens weer tegen
ongemakken die men krijgt tegenaan loopt. Telkens begint dat verwerken opnieuw.
Gun je daarom ook de tijd om die ontkenningsfase en de verwerkingsfase door te komen.
Als je alles zijn tijd gunt, dan valt alles op den duur op de plaats. En alle puzzelstukje vormen een geheel.
En als het één geheel is geworden, dan kan je alles een plaatsje geven in je leven.
Denk er wel aan…het oude leventje is verdwenen. Je zal met een nieuw leven moeten beginnen,
maar eerst moet je alles op een rijtje proberen te zetten zodat je alle fases
gemakkelijker doorkomt en alles dan ook beter aan kan.

Belangrijke emoties en gevoelens
Het is uiterst belangrijk dat je jouw emoties en gevoelens toont. Vele durven hun emoties en gevoelens
niet te tonen bang voor bangerik, mietje en wat nog al versleten te worden.
Vroeger werd toch gezegd een man mag niet huilen. Hij moet altijd stoer en dapper zijn.
Hij moet mán zijn. Vrouwen daarentegen mochten net zoveel janken als ze wilden, want dat was heel normaal.
Maar wat is normaal. Normaal is dat je jouw emoties en gevoelen, of je man of vrouw bent mag laten zien.
Dat je het niet durft te tonen is niet altijd jouw schuld. Het kan heel goed zijn dat het jou vroeger niet is geleerd
voor jouw emoties en gevoelens uit te komen. Als je als kind niet geknuffeld bent door je ouder(s), dan is het heel
goed mogelijk dat je op latere leeftijd met jouw emoties en gevoelens in de problemen komt.
Geloof me…jij bent MENS om je emoties en gevoelens te tonen. Je mág gerust laten zien dat je boos bent
omdat je niet begrepen wordt, onjuist behandeld, vernederd enzovoort.
Je mág laten zien dat je pijn hebt, huilt van ellende en verdriet. Je mág dat je bang bent voor de toekomst.
Want chronisch ziek zijn is een hele ingreep in jouw dagelijks leven. Alles is totaal anders geworden.
Daar moet je weer aan gaan ‘wennen’ (ook al zo’n moeilijk woord.) dat jouw leven totaal is veranderd.
Je wordt met jouw leven als het ware voor de leeuwen geworpen. Zie maar hoe je alles op een rijtje krijgt.
Soms heb geen hulp of heb je geen hulp nodig. Weer anderen zitten zó met hun ziekte in de knel dat
professionele hulp bijzonder belangrijk is om door bepaalde fases van je leven door te komen.

Een kleine greep uit de honderden brieven die heb gekregen.
* “Ik voel me miskent, Huub. Ik weet me geen raad meer. De arts begrijpt me niet en zegt dat ik me aanstel.”
* “Door alle ellende ben ik boos op mezelf dat mij zoiets is overkomen. Hoe kom ik hier weer uit?”
* “Ik twijfel of ik werkelijk chronisch ziek ben.”
* “Door alle ellende en pijn ben ik behoorlijk somber, neerslachtig geworden. Daarvoor krijg ik nu medicijnen.
    Ik heb het gevoel dat niemand mij wilt helpen.”
* “Ik ben zo bang voor de toekomst geworden. Wat zal er van mij terechtkomen?”
* “Ik heb me nog nooit zo eenzaam gevoeld. Het lijkt net alsof ik afgestoten word.”
* “Telkens weer die ongemakken tegenkomen kost me bijzonder veel pijn en energie.
    Ik noem dit een stukje sterven en ben dan als het ware in de rouw.”
* “Ik schaam me dat ik ziek ben geworden. Ik heb me nog nooit verwaarloosd en tóch ben ik ziek geworden.
    Ik schaam me voor mijn omgeving.”
* “Het werken en omgaan met mensen is me veel zwaarder geworden.
    Daardoor voel ik me zo onzeker.“

In deze negen zinnen zie je een groot aantal emoties en gevoelens zitten waarmee een patiënt te maken krijgt.
Al deze emoties en gevoelen moeten verwerkt worden en moet de ‘acceptatie’ op gang gebracht worden.
Maar zoals ik al eerder zei, moet je hiervoor de tijd nemen. Sommigen zijn er eerder mee klaar dan de ander.
Dat komt ook omdat iedereen verschillend is.

Aanvaarding
En als de fase van ontkenning voorbij is komt de fase van aanvaarding. Als je alles op een rijtje hebt gezet
merk je bij jezelf dat er rust komt in je leven. Daardoor word je weer opgewekter en krijg je meer zelfvertrouwen.
Je wordt strijdlustiger en wil je vechten voor gerechtigheid als jou onrecht is aangedaan.
Daarvoor heb je kracht nodig. En deze kracht krijg je wanneer je in de fase van aanvaarding zit.
Je krijgt meer energie om er tegenaan te gaan. Op die plaats komt opluchting. Als je jouw ziekzijn niet kan aanvaarden dan
zal je merken dat je méér en meer pijn krijgt en dat jouw energie wegvloeit wat bijzonder jammer is.
Energie heb je toch al zo hard nodig om te kunnen overleven. Je wilt toch een leven met kwaliteit?
Je wilt toch wat aangenamer leven?
Tijdens een haptonomietherapie zei de haptonoom tegen me: “Zet nu alles eens op een rijtje.
Jouw eerdere lijf is er niet meer. Daar moet je afstand van nemen. Je hebt nu een ander lijf.
Dat kan een lijf zijn met problemen en ongemakken. Zie jouw lijf als een nieuwe woning die opnieuw ingericht moet worden.
Waar hang jij jouw nieuwe schilderijen neer?

Dat ophangen, het opnieuw meubileren van je lijf geldt voor mij, maar ook voor jou.
Probeer jij nu ook eens alles op een rijtje te zetten.
Stel aan jezelf een vraag en beantwoord deze.

* Hoe zie je jouw leven? Jouw toekomst?
* Wat maak je ervan?
* Ben je van plan jouw leven te veranderen?
* Hoe kom ik weer aan nieuwe energie?
* Hoe zorg ik ervoor dat ik begrepen word?
* Ben ik mondiger geworden?
* Durf ik aan anderen te vragen?
* Wat kan ik doen om niet eenzaam te worden?
* Waarom ben ik zenuwachtig?
* Waarom ben ik zo gestresst?
* Waarom geef ik mij de schuld van dit alles?
* Waarom schaam ik me voor mijn ziekte?
* Waarom ben ik zo onzeker?
* Waarom ben ik zo wantrouwend geworden?
* Waarom ben ik zo boos en verdrietig?
* Waarom toon ik mijn emoties niet?
* Waarom toon ik mijn gevoelens niet?
* Hou ik wel van mezelf?

Dit zijn een hele reeks vragen die je aan jezelf kan stellen. Natuurlijk zijn er nog véél meer vragen op mij en op jou van toepassing.
Probeer zo een aantal vragen voor jezelf op te schrijven en deze te beantwoorden.

Positief
Hetzelfde geldt voor om te kijken of je wel positief bent. Neem twee vellen papier.
Schrijf op vel 1: positief en op vel twee negatief. Schrijf nu op vel één alle positieve dingen
die je meemaakt en hebt meegemaakt, hoe klein ze ook mogen zijn. Alles is belangrijk.
Zet voor elke positief antwoord een cijfer. Neem er rustig de tijd voor. Hetzelfde geldt nu voor vel twéé.
Zet alles weer genummerd onder elkaar. Neem er de tijd voor. Leg na al het vragen stellen de twee
vellen nu naast elkaar. Je zult zien dat je veel positiever bent als dat je wel denkt te wezen.

Zie je nou wel dat je een POSITIEF MENS bent! Geef jezelf eens een schouderklopje.

Verwen jezelf eens een keer, want je bent een GEWELDIG MENS!!!

En vergeet voorál niet dat je een waardevol en belangrijk mens bent.

Hoofdmenu

Advertentie

Zoeken