Selecteer een pagina

columns

 

 

 

 

De wintermaanden zijn eigenlijk al wel begonnen, het koude herfstweer wind er geen doekjes om.
Tijd om je weer stevig in te pakken als je de deur uitgaat, en vooral als je in een rolstoel zit.
Zo ook die pa van me, wollen muts, handschoenen dikke jas en een enorme sjaal 5x om zijn nek gedraaid.
En ik achter de stoel lopend in mijn jas en wat dunne handschoentjes. Zit die gozer in zijn stoelletje een beetje te klagen dat ie het koud heeft,
en ik achter die rolstoel met de zweetdruppels op mijn voorhoofd. Ik duw me te pletter, in flinke pas gaan we vooruit.
Is ook wel logisch dat ie zit te klagen, hij zit daar maar een beetje om zich heen te kijken en laat zo verder niets verbranden,
en ik ik verbrand me te pletter. Er zullen weer heel wat boterhammetjes nodig zijn om al die koolhydraten weer aan te kunnen vullen….
En wat nu het vervelendste is, als er ook nog eens een gewichtje in die stoel zit, dat duwt nog eens extra zwaarder.
Oftewel weer een halve mik brood erbij om dat te compenseren en bij die rolstoeler een halve mik brood eraf,
dat scheelt de volgende keer weer wat gewicht duwen.

Share This