Selecteer een pagina

columns

 

 

 

 

Overgehandicapt, wat is dat nou weer? Het is een woord dat ik net ter plekke verzon voor het rare verschijnsel
dat mensen in een rolstoel geacht worden dom, onhandig en incompetent te zijn.
Een gehandicapte in een rolstoel kan werkelijk waar helemaal niks, als ze zichzelf besturen met de hand dan
rijden ze overal tegenaan en het nemen van drempeltjes moet perse of een schokkende ervaring zijn
of eentje waar iedereen om in de scheur kan liggen. Een gehandicapte in een rolstoel kan helemaal niets en hoeft ook
niet aangesproken te worden, en als die aangesproken wordt dan het liefst zo kinderachtig mogelijk.

Zo loop ik geregeld met mijn pa door pretparken of door de stad en maak dan veel vreemde situaties met hem mee,
in mijn vorige columns heb je er al iets over kunnen lezen.
Een van de meest gebeurde situaties is het mij aanspreken over mijn vader en daarover vragen stellen,
alsof mijn pa ineens niet meer in staat was zijn tong te gebruiken, die zal ook wel gehandicapt zijn. Ooit wel eens een tong met wieltjes gezien?

Laatst stonden we met z’n tweeën bij een zelfbedieningsrestaurantje, mijn pa heeft het dienblad op schoot liggen en ik rijd hem rond.
We komen bij de kassa, mijn pa zet het dienblad op het daarvoor bestemde plankje, pakt zijn portemonnee en rekent af.
Nou ja afrekenen, hij geeft zijn biljetje vriendelijk aan het meisje achter de kassa.
Het meisje is geheel niet verbaast, maar ik wel nadat die duppo mij het geld en het bonnetje wil geven.

Hallo! Aarde aan kassameisje…..wie gaf jouw dat biljetje, en wie hoort het geld terug te krijgen? Juist, IK NIET!
Na een opmerking hierover waarbij ik mijzelf zichtbaar stond in te houden gaf ik het geld zelf maar aan mijn pa.
Hij pakte het dienblad op en samen gingen we rustig aan een tafeltje zitten eten. En wie heeft er afgeruimd?
Juist ook mijn pa, een gehandicapte is niet iemand die helemaal niets meer kan.

Daarom, een gehandicapte hoeft niet ook nog overgehandicapt te zijn.

Share This