Selecteer een pagina

columns

 

 

 

 

De kersttijd breekt weer aan, tijd van gezellig lichtjes, een boom, stalletje (in pa’s geval wel meer stalletjes
aangezien hij miniatuurstalletjes verzamelt) en veel versieringen.
De tijd van kaartjes sturen en menu’s samenstellen en de tijd van een ontzettend eigenwijze vader.
Eentje die juist in deze tijd weer eens te veel van zich laat zien. Proberen te helpen met dozen en bomen naar
beneden sjouwen van de zolder,boompje opzetten waarbij hij op het trapje staat te wankelen omdat van de moeheid zijn benen het niet willen houden.
En toch gaat hij door, want hij zal en hij moet het hele huis vol gehangen hebben met allerlei rommeltjes.
Wel gezellig hoor, maar het gaat wel weer ten koste van zijn lichaam.
Kindeke Jezus glijd bijna uit zijn vingers omdat deze verkrampen en menig balletje stuitert naar de grond.

Even noteren: volgend jaar nieuwe ballen kopen….van plastic.

Dan ineens vanuit het niets klimt hij via het trapje de tafel op om de kaarthouders op te kunnen hangen,
ik zie de bui al helemaal hangen en ja hoor op het moment dat hij de houders aan een rails heeft vastgezet houden zijn benen
het niet meer en schiet hij naar voren, grijpt zich vast aan de rails en rukt deze met schroeven en al uit de muur.

Even noteren: pluggen en schroeven halen om rails weer op te kunnen hangen.

Langzaam gaat hij dan maar weer de tafel af via het krukje, blijft even op de rand zitten en onze eigenwijs gaat gewoon weer verder.
De tuin moet er ook aan gaan geloven, klokje hier, slingertje daar en telkens kan hij zijn evenwicht niet houden omdat zijn heupen pijn doen,
weer een voetstap in het zand erbij.

Even noteren: morgen de tuin harken

Uiteindelijk is het dan toch allemaal gelukt, alles is versiert en de lampjes in de boom branden.
Het kindeke mag weer geboren worden, en ik….. ik ruim eerst de dozen op naar de zolder.

Share This