Selecteer een pagina

Het probleem als je probeert je lichaam altijd gezond te houden, is dat het zo moeilijk is dat te doen zonder de gezondheid van je geest naar de knoppen te helpen. ( G.K. Chesterton , 1874 – 1936 )

columns

 

 

 

 

Gezond leven, gezond zijn en gezond blijven zijn dé sleutelwoorden in de huidige – moderne – maatschappij. Helaas zijn dat niets anders dan de gewijzigde uitwassen van het al eeuwen bestaande adagium ter verkrijging van eeuwige jeugd, met de wondermiddelen aderlatingen, elixers, drankjes, zalfjes, alsmede de nu meest moderne versies ervan: liposuctie, botox-injecties, implantaten,  corrigerende operaties en wat dies meer zij. Dat alles ingegeven vanuit de menselijke angst voor het ouder worden en het daarbij behorende aanstaande einde van het leven.

Daarnaast is de samenleving inmiddels in de waan gebracht van het belang dat de (door belastingbetalers fors gesubsidieerde) innovatieve farmaceutische wetenschap voor elk medisch probleem de oplossing vindt en in veel gevallen de oplossing al denkt te hebben voordat er een probleem, al dan niet door henzelf ontwikkeld, is ontstaan, er daarbij aan voorbijgaande dat er nog vele bekende zaken zijn waarvoor nog geen oplossing is. Dat laatste is echter, als ik zelf ervaren heb, een zogenaamd vraaggebonden probleem: Er zijn te weinig potentiële afnemers om het toekomstige product winstgevend te kunnen produceren.

Voorts dwingt de eed van Hippocrates artsen werkelijk alles te doen om de mens – tot vrijwel in het oneindige  – in leven te houden. Helaas wordt veel vastgesteld op basis van eliminatie oftewel de diagnose dat het niet iets bekends is waardoor altijd een onbehandelbare, oninteressante, restgroep wordt gecreëerd die meestal een (on)mogelijke oplossing wordt beloofd dan wel als  “aansteller” wordt weggezet. Door dat gedrag staan artsen én farmaceuten eigenlijk in hetzelfde licht als de aloude kwakzalvers die het eeuwige leven beloofden.

Behoor je tot de laatstgenoemde restgroep dan beland je in een bijna onmogelijke positie: Leg de medische en farmaceutische onmogelijkheden en de daaruit volgende consequenties in het dagelijks leven maar eens uit aan een mens die gelooft dat farmaceuten en artsen alles oplossen. Een betere voedingsbodem voor stress, het je gedwongen voelen worden mee te doen ten koste van jezelf, is er niet. En dat meedoen wordt gepromoot, zo niet geëist van de mensen.
Daar stress voor velen – niet zieken – een ontsnapping lijkt om voor hun niet medische problemen hulp in te roepen om te voorkomen dat zij hun eigen menselijke problemen moeten oplossen, is het aanbod van hypochondrische patiënten zeer groot, waardoor de eerder genoemde restgroep maatschappelijk gezien ook nog eens gekenschetst wordt als een soort zeurpieten. Maar dat geeft niet want stress is markt voor artsen, therapeuten en farmaceuten.

En dat alles omdat we volgens anderen niet mogen accepteren dat je ouder wordt en het leven eindig is, net als dat van planten, dieren en eigenlijk alles op deze aardbol.

©Leftfoot 2015

Share This