Selecteer een pagina

Een mier kent geen formulier, toch draait een mierenhoop als een tierelier.
Loesje.

columns

 

 

 

 

Op de een of andere manier viel mij het de laatste weken op dat in het taalgebruik en in allerlei uitingen meer en meer naar voren komt dat de mens van nature eigenlijk gewoon lui is, geen verantwoording wenst te nemen en uiteraard zowel de oorzaak als de oplossing van problemen bij een ander zoekt.

Zo treft men langs de Nederlandse wegen steeds meer borden aan ter ondersteuning van hetgeen in de wegenverkeerswet – een niet onbelangrijk onderdeel van het rijexamen – is geregeld. Men ziet, bijvoorbeeld, steeds meer verbodsborden wegens inhalen op wegen met een dubbele doorgetrokken streep en raad ‘s: een einde inhaalverbodsbord als de streep weer onderbroken wordt. Het summum zijn de gele borden bij een gelijkwaardige kruising die aangeven dat rechts verkeer voorrang heeft.

Hetzelfde ziet men bij de voeding van de mens. Vrijwel iedereen houdt zich bezig met goede, gezonde voeding en – nog belangrijker – hoe val ik af zonder minder te eten. En dat moet de voedingsindustrie maar oplossen. Eerlijk gezegd doen ze dat ook: door gerobotiseerde winkelwagentjes door de supermarkt te laten rijden om de voor jou noodzakelijke geachte gezonde voeding en tussendoortjes te laten uitzoeken. Het meest sublieme idee, dat nog niet is ingevoerd, is het kant en klare voedsel  ook voor je op te eten. Je hoeft het alleen nog maar te betalen, maar het risico van obesitas is gegarandeerd uitgesloten – als je tenminste maar genoeg beweging bij de sportschool neemt – omdat noch de supermarkt bezocht hoeft te worden, noch de producten worden thuisbezorgd.

Dit soort ontwikkelingen treft men niet alleen bij de burgers. Ook bij de overheid ontdekt men dit soort gedrag: we hebben bijvoorbeeld een staatssecretaris van cultuur die zich bezighoudt met de omroep. De plannen van deze persoon behelzen een aanpassing van programma’s zodanig dat cultuur een groter onderdeel uit gaat maken van het aanbod. Bij navraag bleek dat de betreffende staatssecretaris nauwelijks televisie keek en programma’s als Goede Tijden, Slechte Tijden, sportprogramma’s met wielrennen en muziekprogramma’s met een gitaar-virtuoos als goede voorbeelden gaf. Verder wil de persoon in kwestie geen tv te kijken en kan derhalve geen enkel beeld hebben van de gemiddelde culturele programma’s van de nationale omroep. Duidelijk is dat op het beleidsterrein geen enkele kennis dan wel voeling met de maatschappij aanwezig is. En de burger neemt dit allemaal maar aan omdat men anders uit de luie stoel, met chips en een biertje, moet opstaan.

Ook in de nieuwsvoorziening komt men de ingebakken luiheid tegen. Zo hoorde ik in het nieuws de mededeling dat het COA de verwerking van de vluchtelingen niet aan zou kunnen en dat men er bij de verse uitzending op terug zou komen. Alsof men het over vlees of een ander product heeft. Duidelijk moge zijn dat er niet over enig respect in de uitdrukking is nagedacht.

Het is evident dat wij veel eisen stellen aan hetgeen wij willen dan wel van anderen verwachten, maar daar zelf niet echt aan bijdragen. Het moet voor ons allemaal geregeld worden. Helaas is het wel zo dat het in de zorg niet op deze manier geregeld kan worden, om de doodeenvoudige reden dat er geen algemene regel voor de behandeling van een ziekte kan worden gegeven. De beste oplossing is nu eenmaal het zelf doen en het zelf ervaren. Helaas doen wij dit niet meer, omdat wij “lui” zijn en het aan een ander wensen over te laten. Het rare is, dat als je het zelf doet het meestal beter gaat en dat door deze activiteit eenzaamheid in het algemeen minder zal voorkomen.
Kortom: “Ga tot de mieren gij luiaard”.

Leftfoot 2015

Share This