Selecteer een pagina

columns

 

 

 

 

 

Niet te lang geleden viel mijn oog op een advertentie in een plaatselijk blad: “ t.k. Leghennen. Worden op zaterdag bezorgd”  met – uiteraard – een 06-nr. daaraan toegevoegd. Tot op heden vraag ik mij nog steeds af waar die hennen zich alleen op zaterdag zorgen om maken. Het antwoord zal altijd wel ongewis blijven want mijn kakeltaal ( ondanks mijn soms hanig gedrag ) is nu eenmaal niet al te best.

Toch veroorzaakt zoiets minimaal een glimlach, een moment van vrolijkheid. En in de huidige samenleving van voorgeschreven perfectie, opgelegde eisen en bijna dwangmatig geformuleerde regels omtrent de functionaliteit van de mens, oftewel het summum van de maakbare wereld, is dat echt een gelukzalig moment. Momenten in het leven waaraan geen aandacht meer geschonken wordt in het kader van alle activiteiten om zo gezond, jong, productief en vooral consumptief mogelijk te blijven. Want we gaan naar de dokter als we ons ergeren aan een puist in de nek van een voor ons zittende persoon bij een examen, waardoor we afgeleid worden. We laten ons met botox fixeren zodat we er tot op hoge leeftijd als een 28-jarige uitzien. We krijgen medische sessies als we “last” hebben van geluiden van andere mensen en ons daaraan ergeren.  We hebben het zo druk met onszelf druk te maken met het werken aan het ideaal houden van onszelf dat we vergeten te leven, vergeten dat we gelukkig zouden kunnen zijn, dat we van dingen die geen geld kosten kunnen genieten, dat we kunnen lachen om de humor op straat en in het nieuws. Lachen is gezond, niet alleen tegen betaling bij beroepsgrappenmakers, maar vooral om de dagelijkse kleine, gekke dingen om ons heen. Zoals de nieuwsmededeling waar letterlijk stond: “ Van Gogh gevonden in Spaanse kluis.”  Ik wist echt niet, ondanks mijn toch redelijke opleiding, dat de beste man spoorloos verdwenen was.  En wat te denken van hetgeen mijn aandacht trok in een klein dorp: Bij de plaatselijke begraafplaats stond, voor het hek, een stationwagen met de achterklep open en met op de zijkanten van de auto de bekende plakkaten van de pakketdienst “Selectvracht”. Het is maar wat je selectief noemt.

De zin van het leven, zegt men, is het bereiken van het hoogste doel: het geluk. De ironie is dat dat helemaal niet kan. Het geluk is geen doel, onmogelijk met geld of goederen te bereiken, het geluk is een manier van leven. Gelukkig zijn is het genieten van de dingen om je heen, lachen om situaties. En niet, als oudere of chronisch zieke, in een zaaltje tegen betaling gezellig dagbesteding te krijgen, terwijl het buiten mooi weer is en een rondje door het park, gratis, eigenlijk fabuleus.
Pas je levensstijl aan, erger je niet aan foutjes, maar kijk eens goed en lach…
Lach om wat je ziet en beleeft en juist niet om hetgeen waar volgens velen gelachen moet worden.
Een reclamebord met een aanbod van “open vrije uitloop eieren”,  een waarschuwingsbord dat aangeeft “ gevaarlijk berm”…  alsof je dat niet wist.
Zie de lol en leef gelukkig.

©Leftfoot 2014

Share This