Selecteer een pagina

columns

 

 

 

 

 

Is het U ook wel eens opgevallen? Dat mensen met een beperking écht geholpen worden? Alleen dat het op een zodanige wijze wordt georganiseerd dat zij er meer moeite voor moeten doen dan mensen zonder beperking? En dat ze dat gewoon ten overstaan van iedereen moeten doen? En dat die verplichte, grotere inspanning niet veroorzaakt wordt door de beperking? En dan heb ik het niet over theaters, restaurants, bioscopen, etc. Neen, gewoon de “helpende organisaties”.

Bij ons, bijvoorbeeld, kent het gemeentehuis een statige entree. Zoals het hoort. Met trap, dus. Voor mensen met beperking heeft men een, moet ik toegeven, hele mooie oprit, niet te steil, gelegd. Die begint ca. 30 meter ter rechterzijde van de trap en komt uit op het bordes, naast de deur. Helaas zijn alle gewone parkeerplaatsen voor de deur meestal bezet en kent men in de buurt van het Gemeentehuis slechts 2 invalidenplaatsen. De ene ter rechterzijde van het gemeentehuis, ca. 30 mtr. van het begin van de oprit, aan de overzijde van de weg, de andere op de parkeerplaats aan de linkerzijde van het pand, op ca. 60 mtr. van de trap, hetgeen een tamelijk grote omweg betekent. En het tijdelijk parkeren van fietsen is op het bordes, ter rechterzijde van de deur. ( Goed gelezen: aan het einde van de oprit! )

Is men eenmaal binnen treft men tegenover de receptie de balie van Burgerzaken, vervolgens Grondzaken en nog wat clubs en tenslotte geheel achterin het pand de (open) balie voor de WMO. Ietwat weggewerkt in een hoek met balie en indien je daar met scootmobiel of rolstoel komt ben je gedwongen je probleem of vraag hetzij schreeuwend voor te leggen, hetzij na het gesprek de timmerman te laten komen teneinde je uit de ruimte te laten bevrijden. En dat noemt men privacy.

Ook het UWV kent een telefonische helpdesk. Indien je een vraag hebt over je uitkering o.i.d., wordt je verzocht alle relevante gegevens als BSN, uitkeringsnr, correspondentienrs, etc. bij de hand te houden. Als het ietwat te moeilijk is wordt je teruggebeld. Binnen 24 uur!!!! Zit je daar, met alle relevante papieren te wachten. En als je aangeeft dat dat niet kan omdat je morgenochtend naar een dokter moet vraagt men om het 06-nummer. Dan bellen ze je dus in het openbaar, op het station ofzo, en dan moet je aldaar het probleem bespreken en alle papieren uiteraard bij de hand hebben. En dat noemt men privacy.

Tot slot medicijnen.
Als je medicijnen gebruikt en je krijgt ze via de specialist voorgeschreven geeft die, als je na een halfjaar terug moet komen, een recept af voor een halfjaar. Helaas mag de apotheek slechts voor 3 maanden verstrekken. Derhalve krijg je dus voor 3 maanden medicatie én een herhalingsrecept van de apotheek voor het restant. Hetzelfde geldt voor medicatie die door de huisarts is voorgeschreven. Kortom, er ontstaat bij de patiënt een “pillen-registratie” van heb ik jou daar. Kortgeleden constateerde ik een leegstand van medicijnen en moest bijbestellen. Inventariseren dus: Welke medicijnen heb ik nodig, voor welke medicijnen heb ik nog een recept van de apotheek, van welke medicijnen niet en welke moet via de specialist en welke via de huisarts bijbesteld. Pfff… alleen van het lezen al wordt je moe, want je bent ziek…  toch??? Heb dus contact gezocht met de specialist en gevraagd het recept naar de apotheek te faxen. Vervolgens met de huisarts gebeld om recepten voor de medicatie waar geen herhaalrecept meer van was. Allemaal – in principe – geen probleem. Toen contact gezocht met de apotheek, want gezien het weer was bezoek aan het bedrijf onmogelijk en dus moet de medicatie bezorgd worden. O ja, en wat medicatie, waar ik nog herhaalrecepten van hen had. En dat ging niet! Die recepten moest ik eerst bij hen brengen, voordat deze werden besteld. En 2 keer rijden: eerst halen en later weer bezorgen deden ze niet. Dus moet je, als patiënt, eerst naar de apotheek met het recept, krijg je een deel en als je het restant wilt hebben, moet je eerst naar de apotheek om de verklaring van niet-geleverde medicijnen te brengen om deze, gezien het slechte weer, thuis bezorgd te krijgen.

Het is algemeen bekend dat bewegen belangrijk is, voor iedereen. Maar mensen door regelgeving tot bewegen te brengen, zelfs als het hun gezondheid schaadt, op straffe van onthouden van noodzakelijke medicijnen, slaat echt alles. En daarmee zijn mensen met een beperking écht geholpen. Of niet??

© Leftfoot 2014

Share This