Selecteer een pagina

columns

 

 

 

 

 


Als een wat oudere persoon behoud ik mij het recht voor soms over het verleden te mogen mijmeren en het heden in de door de jaren opgedane ervaringen, ook wel wijsheid genoemd, te bezien. Helaas wordt wijsheid niet meer erkend, omdat men de oudere tegenwoordig als eerste vraagt wanneer de laatste betaling was van de daarvoor verschuldigde  pacht.  En dus gaat het als in het spreekwoord: “Als de drank is in de man, is de wijsheid in de kan”. En toch mijmer ik.

Zo verplaatste ik me laatst in gedachten een jaar of 15 terug. Toen bestond er op het internet een besloten website, “Reumadorp” geheten, met informatie voor en contacten met reumapatiënten. Een deel van de site bestond derhalve uit een chatbox, waar iedereen met elkaar kon chatten. Zowel in groepen, zoals RA, Sjögren, Fibro, Lupus, etc. én een algemene, het “Grand Café” geheten.

Wat mij echt is bijgebleven uit die tijd is dat je de reumavorm van de mensen aan hun gedrag op de chat kon herkennen. Zo waren mensen met fibromyalgie herkenbaar door een soort ADHD-gedrag: Druk, altijd actief totdat ze instortten. En dan niet (kunnen) begrijpen waardoor ze dingen niet meer konden.
Schoonmaken, winkelen, uitgaan, de kinderen verzorgen, feestjes organiseren of bijwonen noem het maar op. Tot de energie op was en ze instortten van vermoeidheid of pijnen. Ik, als RA-er, werd altijd alleen al hondsmoe van het lezen van wat ze allemaal deden of hadden gedaan.

Inmiddels al jaren lezende op het forum van deze website, reacties ziende etc. zie ik dat beeld nog steeds. Op de één of andere manier zijn mensen met fibromyalgie  hyperactief, gaan door tot ze erbij neervallen en vragen zich dan pas af hoe het kan dat de rekening komt. En als ze zich beter voelen, begint het van voren af aan. Bierkaai.. ? Of ter overdenking..  ?

©Leftfoot 2015

Share This