column augustus 2025
De kop zegt het al…Bewogen maanden.
Nou en mag ik zéker wel zeggen. Er is zoveel gebeurt.
19 juni overleed plotseling mijn lieve broer Theo, wat voor iedereen een grote slag was.
Mijn voeten werden als het ware onder mijn lijf weggeslagen toen twee agenten
bij ons thuis kwamen om het verschrikkelijke nieuws over te brengen.
Mijn wereld stortte ineen net zoals bij mijn vrouw. Mijn maatje is er niet meer, terwijl wij
bijna alles samen deden of samen met mijn vrouw. Compleet lamgeslagen.
En dan gaat alles in een sneltreinvaart. Er moet zóveel met familie geregeld worden.
Maar velen van ons zullen wel weten wat er allemaal geregeld moet worden/
En het gekke van alles is dat alles ‘gewoon’ doorgaat. Afleiding zoeken.
Ja, dat heb ik wel gedaan. Ik heb vijf dagen tijdens de Vierdaagse van Nijmegen
samen met mijn zoon Maarten in de stand van de Tinnen Roos gestaan.
Gezellig en druk. Ze zeggen weleens…peentjes zweten. Nou dát hebben we
in ieder geval gedaan. Wát een hitte met héél af en toe een koel buitje.
Je begint weer meer te praten, te lachen, denken aan de afgelopen tijd.
Het spookt allemaal door je hoofd. Wij hebben een herdenkingsplekje gemaakt
in de woonkamer. Elke morgen…goedemorgen Theo gaat het lichtje weer branden
en ‘savonds, welterusten Theo, tot morgen gaat het lichtje weer uit.
Het is goed zo dit herdenkingsplekje. Wij vertelde alles aan elkaar en nu
praat ik tegen zijn bidprentje…gék? Nee hoor…gewoon doen als jezelf
daarbij goed voelt. Maar missen zullen ze we hem…altijd.
Ben benieuwd wat augustus ons gaat brengen. Het gaat allemaal zó vlug.
Lieve mensen blijf voorál van elkaar houden. Geef elkaar eens wat vaker
een knipoog, een schouderklopje een kus. Blijf vooral van elkaar én van
jezelf genieten.
tot volgende maand
groet
Huub
