Selecteer een pagina

De tijd vliegt voorbij net zoals de vakantie voor de meeste mensen.
Er zijn ondertussen vele gebeurtenissen geweest. Leuke en zéker minder leuke.
Zelfs zéér trieste dingen.
Bij de meeste universiteitssteden zijn de introductiedagen voorbij.
In Nijmegen was het tenminste een drukte van belang.
De scholen zijn eveneens weer begonnen en veel mensen die vakantie hebben
kunnen vieren zijn weer gelukkig heelhuids thuis gekomen en hebben hopelijk
genoten van hun verblijf elders. Natuurlijk kan je ook thuis vakantie hebben en
de boel even de boel laten. Maar weet je wat het is??? Als je thuis vakantie viert,
dan blijf je tóch hoe je het wend of keert bezig. Dan moet er toch weer iets
schoongemaakt worden, dan moeten de planten buiten tóch weer water hebben.

Maar als je de televisie gevolgd hebt en de dagbladen heb gelezen is het niet
altijd zonneschijn in het leven. Alles stond weer bol van de grootste ellende.
De vluchtelingen toestroom, door een ongeluk met een vrachtwagen die
op een buurfeest inrijd waarbij zes doden vielen en zeven zwaar gewonden.
Een gezin waarvan de moeder, dochter en schoondochter omkomen.
En ook nog de andere slachtoffers. Hoe triest is dit alles. De laatste  tijd
zijn er weer zoveel schietpartijen, de oorlogen in de wereld en ga zo maar door.
Nee, zoals ik al zei is het niet allemaal zonneschijn, maar voor velen een tranendal.

Natuurlijk zijn er ook mensen met fibromyalgie op vakantie gegaan.
Kreeg een aantal leuke reacties omdat ze van te voren alles goed hebben voorbereid
en dat ze veel informatie hadden opgezocht op mijn website. Nou, dan ben ik daar
trots op omdat er tóch zóveel mensen de website bezoeken maar dat ze ook
de informatie (voor vakantie) goed hebben kunnen gebruiken.

Natuurlijk wil ik ook iedereen bedanken voor de ontzettend vele felicitaties
dat Toos en ik 48 jaar getrouwd waren op 28 augustus. Ach ja, daaraan terugdenkend…
Wat was het 48 jaar geleden toch heet. En wat hadden we een groot feest en
zóveel gasten. Dan pak ik ons trouw(foto)album er nog eens bij en dan denk je…
grote genade…van deze gasten zijn de meesten overleden. Maar goed, die hebben
waar ze zijn toch een beetje feest met ons meegevierd. Daar ben ik heilig van overtuigd.

Maar goed, het leven gaat verder, hoe moeilijk dat soms ook is. We moeten proberen
er het beste van te maken. Toch weer proberen om positief te denken.
Ik wens iedereen eventjes lekker rust en nagenietend van de vakantie.
Maar niet te lang hoor hahahaha, want ik heb op mijn website ondertussen veel
meer informatie staan.

Tot volgende maand.
Dikke knuffel van mij… HUUB

Share This