Mindervaliden hebben grote moeite met boodschappen doen.
SUPERMARKTEN HINDERNISBANEN VOOR GEHANDICAPTEN
Door: Martijn Dankers
“Toch doen supermarkten het niet slecht in vergelijking met de rest van de detailhandel”,
vindt D.Opdien en I.Voordendag van het Landelijk Bureau Toegankelijkheid (LBT), een stichting die probeert de samenleving zo toegankelijk mogelijk te maken voor mensen met een handicap.
“Het zijn vooral de details waaraan in de supermarkt meer aandacht moet worden besteed.” Voordendag: “ Bij Albert Heijn bijvoorbeeld kan niemand in een rolstoel makkelijk een tasje pakken om de groenten in te verpakken. Bij C1000 is dat onmogelijk omdat de zakjes op een paal midden tussen de bakken zijn geplaatst. Daar kan iemand in een rolstoel niet bij.”
Opdien vult aan: “Hetzelfde geldt voor emballageapparaten, fotoservice, fotokopieerapparatuur, postzegelautomaten en natuurlijk pinautomaten bij de kassa. Die apparaten zijn meestal veel te hoog om vanuit een rolstoel te kunnen bedienen.” Ook voor slechtzienden is boodschappen doen in de supermarkt volgens LBT een lastige opgave. “Neem de etiketten van AH”, klaagt Opdien. “De achtergrond is oranje, de lettertjes zijn piepklein. Er zijn bijna een miljoen slechtzienden. Velen daarvan kunnen bij AH niet uit de voeten. Dit probleem zal door de vergrijzing alleen maar groter worden.” Een andere grote handicap voor slechtzienden is de kleur van de kolommen die het plafond ondersteunen. “Die zijn vaak in dezelfde kleur als de vloer, waardoor slechtzienden er tegenaan kunnen lopen.” Ook het vinden van de ingang is niet altijd even gemakkelijk. “Die doorzichtige schuifdeuren zijn vaak niet te onderscheiden van de andere ramen in de gevel.
Een paar stickers op de deuren kunnen dit probleem verhelpen.” Andere problemen zijn te krappe toegangspoortjes, te steile en ongelijke opritten, gestremde gangpaden en te diepe diepvrieskisten. Apparatuur waar klanten in de winkel prijzen kunnen scannen, zou volgens de medewerkers van het LBT moeten worden uitgerust met stemgeluid. “Supermarkten kunnen het de minder valide medemens nog stukken makkelijker maken.”
Bron: Distrifood 19 (2003)
Commentaar Huub
Het zou inderdaad eens verstandig zijn er ‘even’ bij stil te staan wat een minder valide mens al moet inleveren. Een beetje meer nadenken zou geen kwaad kunnen. Alles lijkt soms zo vanzelfsprekend. Er zijn winkels waar bijvoorbeeld kledingrekken te dicht op elkaar staan, zodat je met de rolstoel er niet langs kunt komen en dat de mogelijkheid bestaat dat je zelfs in het kledingrek verward raakt (vooral als het een draaiende is). Bij sommige winkel hebben ze wel aan de rolstoelers gedacht die bijvoorbeeld een verdieping lager moeten. Dan is er een afrit gemaakt. Uitstekend natuurlijk, maar dan moeten ze er wel voor zorgen dat deze niet
al te steil is zodat je met volle vaart de diepte in gaat. Deze twee dingen zijn mij overkomen.
Later kan je er natuurlijk wel om lachen.Wat zijn nog meer euvels?
– geen oprit voor winkel bestemd voor rolstoelers.
– infobalie die te hoog is.
– rekken die veel te hoog zijn.
– obstakels voor de winkel zoals bloembakken en andere dingen die in de weg kunnen
staan zodat je met een rolstoel een slalom parcours moet afleggen voordat je de winkel in kan komen.Het zou verstandig zijn om de meest dagelijkse boodschappen zoals: zuivel, brood, groente lager te plaatsen zodat de mensen in de rolstoel er beter bij kunnen.
